O czym jest ten film
- Anthropic wydało Claude Duet — oddzielną aplikację agentową (nie część aplikacji Claude), napędzaną modelem Opus 5.5.
- Nowa aktualizacja pozwala Duet łączyć się z Claude Code działającym lokalnie na komputerach użytkownika — a nawet uruchamiać tam nowe sesje.
- Do aplikacji można podpiąć kilka maszyn (np. Mac Mini i MacBook Pro) i z telefonu przejrzeć wszystkie sesje aktywne w ciągu ostatnich 24 godzin.
- Istniejące sesje kontynuuje się zwykłą rozmową z agentem; nowe sesje trzeba natomiast utworzyć ręcznie, wybierając komputer i folder.
- Autor pokazuje montaż wideo z telefonu: zamawia nową wersję pionowego klipu z innym ujęciem z Blendera w opening i tempem 1,1×.
- Drugi przykład to zmiana stylu serwisu (agentnative.inc) i wdrożenie na produkcję — wyłącznie z telefonu, z potwierdzeniem przez Face ID.
- Duet obsługuje też zdalne sterowanie interfejsem komputera, choć autor przyznaje, że jakością wyraźnie ustępuje rozwiązaniom znanym z Claude Code i Codexa.
- Praktyczna wskazówka: darmowa aplikacja Amphetamine pilnuje, by Mac nie zasnął — warunkiem zdalnej pracy jest po prostu włączony komputer.
- Tryb głosowy pozwala dyktować zadania, które agent rozdziela między sesje Claude Code i wykonuje na sprzęcie użytkownika.
- Na koniec autor zapowiada upublicznienie kodu swojego projektu V2 — „GitHuba dla montażu wideo” z wersjonowaniem klipów w chmurze (v2.video).
10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania
1.Telefon staje się pilotem do Claude Code
Na czym polega: Duet ma własny komputer w chmurze, ale nowa aktualizacja daje mu dostęp do twoich fizycznych maszyn — może pisać do sesji Claude Code i je uruchamiać.
Jak stosować: sparuj komputery w aplikacji Claude Duet, zostaw sprzęt włączony, a z dowolnego miejsca pytaj: „na jakich sesjach pracowaliśmy w ostatniej dobie?”.
Na co uważać: cała magia działa tylko przy włączonej, połączonej z siecią maszynie — bez prądu i internetu agent jest ślepy.
2.Kontynuacja przez rozmowę, nowe sesje ręcznie
Na czym polega: Duet bez problemu dorzuca polecenia do istniejących wątków, ale nie założy nowej sesji na samo twoje słowo — to robisz przyciskiem w aplikacji, wskazując komputer i katalog.
Jak stosować: wracając do projektu, pytaj o konkretną, nazwaną sesję; nową zakładaj z aplikacji i od razu opisz w pierwszej wiadomości, po co powstała.
Na co uważać: sesja ruszy dopiero po zestawieniu połączenia (zielona kropka, komunikat „Gotowy, gdy będziesz”) — i pamiętaj o właściwym folderze roboczym.
3.Montaż wideo nie wymaga siedzenia przy komputerze
Na czym polega: w stałej sesji edycyjnej można z telefonu zamówić kolejną wersję klipu — inne ujęcie w scenie otwierającej, tempo wyższe o dziesięć procent — a agent odsyła link do gotowego pliku.
Jak stosować: prowadź jedną, spójną sesję na projekt, z czytelną nazwą w stylu „pionowe wideo z grafiką z Blendera”, i formułuj prośby punkt po punkcie.
Na co uważać: numeracja wersji potrafi wprowadzić w błąd — zawsze otwórz link i obejrzyj efekt, zanim uznasz materiał za gotowy.
4.Aplikacje można wdrażać prosto z kawiarni
Na czym polega: polecenie „zmień styl nagłówka i wypuść na produkcję” trafia do sesji deweloperskiej na twoim laptopie, a zmiany pojawiają się na żywym serwisie.
Jak stosować: utrzymuj dedykowaną sesję dla projektu produkcyjnego i zezwalaj na komunikację z nią, gdy Duet o to pyta (potwierdzenie Face ID).
Na co uważać: wdrażanie bez przeglądu kodu to ryzyko — po powrocie przejrzyj zmiany, a przy wrażliwych danych lub klientach produkcyjnych rób to ostrożnie.
5.Zdalne sterowanie komputerem — wygodne, ale nieidealne
Na czym polega: Duet potrafi obsłużyć interfejs twojej maszyny, np. zrobić zrzut ekranu z aplikacji, ale zdaniem autora ta implementacja daleko odstaje od rozwiązań znanych z Claude Code i Codexa.
Jak stosować: traktuj jako awaryjny zdalny pilot do prostych czynności: sprawdzenie stanu aplikacji, zrzut ekranu, przejście przez kilka ekranów.
Na co uważać: nie powierzaj w tym trybie operacji krytycznych — jakość rozpoznawania interfejsu bywa loteryjna.
6.Amphetamine: tani sposób na dostęp do sprzętu 24/7
Na czym polega: darmowa aplikacja na macOS nie pozwala laptopowi zasnąć, dopóki trwa ustawiona sesja — po podłączeniu do zasilania maszyna jest stale dostępna.
Jak stosować: zainstaluj z App Store, ustaw sesję „na czas nieokreślony” i zostaw komputer podłączony do prądu.
Na co uważać: urządzenie pracujące cały dzień pobiera prąd i się nagrzewa; skoro jest otwarte na zdalne polecenia, zadbaj o blokadę i hasła.
7.Głos zamiast klawiatury
Na czym polega: tryb rozmowy w aplikacji pozwala mówić do agenta, który zleca zadania sesjom Claude Code i w trakcie prosi o zatwierdzenia.
Jak stosować: dyktuj jedno zadanie na raz („jeszcze jedna wersja z delikatną muzyką w tle”) i potwierdzaj uprawnienia, gdy o nie poprosi.
Na co uważać: agent sam nie zawsze widzi postęp — efekty musisz obejrzeć na ekranie komputera lub w linkach, które ci prześle.
8.Kilka komputerów to równoległa pracownia
Na czym polega: Duet widzi wszystkie sparowane maszyny, więc możesz rozlokować pracę — Mac Mini w domu, MacBook podręcznie.
Jak stosować: przydziel projekty do konkretnych sprzętów i z telefonu sprawdzaj, które sesje aktualnie pracują na każdej z maszyn.
Na co uważać: każda maszyna musi być włączona i online; przy wielu otwartych wątkach łatwo stracić orientację, co gdzie się dzieje.
9.Chmura do drobiazgów, lokalny sprzęt do poważnych zadań
Na czym polega: Duet z jego chmurowym komputerem nadaje się do prostych zleceń, a montaż, kodowanie i praca na twoich plikach zostają na lokalnym Claude Code.
Jak stosować: drobne researchy i podsumowania zlecaj agentowi w chmurze; wszystko, co wymaga twoich narzędzi i danych, kieruj do sesji na własnej maszynie.
Na co uważać: ustal jasno granice — zadanie wykonane równolegle w chmurze i lokalnie to podwójna strata czasu i tokenów.
10.Warto śledzić V2 — wersjonowanie wideo jak w Gicie
Na czym polega: autor rozwija narzędzie V2 (v2.video), które zapisuje w chmurze kolejne wersje klipów; kod ma trafić do open source, a celem jest darmowy dostęp dla wszystkich.
Jak stosować: jeśli produkujesz wideo, zapisz się na v2.video i obserwuj publikację kodu, by przetestować wersjonowanie materiałów.
Na co uważać: projekt jest młody, funkcje będą się zmieniać, a obietnica darmowości zależy od umów z dostawcami chmury.
Redakcyjne tłumaczenie
Agent z komputerem w chmurze i drugim pod biurkiem
To naprawdę duże wydarzenie. Moim zdaniem Claude Duet właśnie wyszedł na prowadzenie w wyścigu agentów. Od wczoraj platforma — napędzana modelem Opus 5.5 — potrafi bezpośrednio łączyć się z Claude Code działającym na moim komputerze, a nawet uruchamiać nowe sesje. I nie sądzę, żeby ludzie zdawali sobie sprawę, jak bardzo zmienia to codzienną pracę.
(Informacja dodatkowa: Claude Code to narzędzie Anthropic działające w terminalu — programuje, montuje i wykonuje zadania bezpośrednio na komputerze użytkownika.)
Pierwszy powód, dla którego ta aktualizacja ma znaczenie: masz teraz agenta z komputerem wirtualnym oraz dostęp do własnego, fizycznego. Claude Duet to zupełnie nowa platforma agentowa Anthropic — i uwaga, to osobna aplikacja, a nie część aplikacji Claude. Gdy z niej korzystam, mogę poprosić o uruchomienie sesji Claude Code na moim sprzęcie.
Warto pamiętać, czym w ogóle jest Duet: to odpowiedź Anthropic na platformy pokroju Dot, Muse czy Grok. Nowy typ „osobistego agenta”, który ma trwały komputer w chmurze i może pracować jak pełnoprawny człowiek z własnym stanowiskiem. Tyle że ja mam w domu świetnego MacBooka Pro z 48 GB RAM, na którym Claude Code pracuje niemal bez przerwy — koduję na nim, montuję wideo, planuję dzień i załatwiam mnóstwo innych rzeczy. Od teraz podział jest prosty: drobne sprawy zlecę agentowi z jego chmurową maszyną, a wszystko poważniejsze — prawdziwemu komputerowi. Co więcej, można podpiąć kilka komputerów naraz i uruchamiać Claude Code na każdym z nich.
Z kawiarni: przegląd sesji z ostatniej doby
Konkretny przykład. Claude Duet mam pod ręką z dowolnego miejsca. Wyobraźcie sobie, że siedzę w kawiarni i nie chcę ciągnąć ze sobą laptopa ani Maca Mini — wystarczy telefon. Dopóki komputer w domu jest włączony, pytanie brzmi: „Hej, nad jakimi sesjami Claude Code pracowaliśmy w ciągu ostatnich 24 godzin na MacBooku Pro i — jeśli włączony — na Macu Mini?”. Odpowiedź przychodzi od razu: dziesięć sesji aktywnych w ostatniej dobie, od najnowszych.
Żeby zobaczyć lokalne sesje, aplikacja dostała nowy, oddzielny przycisk na dolnym pasku. Po przewinięciu w dół widzę dwa komputery, z którymi mogę się połączyć: Maca Mini pracującego za mną oraz MacBooka Pro. Oba są dostępne.
Powrót do montażu jedną wypowiedzią
— Hej, pamiętasz, że montowaliśmy niedawno wideo? Chyba wczoraj — to pionowe nagranie o Claude Duet. Chcę wrócić do tej pracy. Robię to na MacBooku Pro, projekt jest w osobnej sesji Claude Code. — Tak, to pionowe wideo. Najnowszy montaż ma numer V2.
Otwieram link, który podaje Duet, i mam przed sobą najnowszą wersję materiału. Szczerze mówiąc: to najfajniejsza aktualizacja Claude od bardzo dawna. Na marginesie — Anthropic niedawno wycofało swój wcześniejszy produkt Claude CoWork i buduje w jego miejsce coś nowego.
Drugi powód, dla którego to wszystko jest tak użyteczne: to po prostu najlepszy sposób na montaż wideo z telefonu. Załóżmy, że chcę, żeby materiał był odrobinę dynamiczniejszy, a w klipie mam świetne ujęcie z Blendera. Nagrywam polecenie: „Zrób nową wersję tego wideo. W scenie otwierającej pokaż to samo ujęcie z Blendera, które pojawia się nieco dalej w materiale. Całość przyspiesz do 1,1× obecnego tempa, żeby klip był lekko szybszy. Zaktualizuj wideo i wyślij mi link do nowej wersji”.
Polecenie trafia do sesji Claude Code działającej na moim komputerze. Mogę być w trasie, mogę siedzieć w samolocie z kiepskim internetem — i mimo to montuję na własnej maszynie. Utrzymuję stale włączonego Maca właśnie po to, żeby mieć dostęp do Claude Code niezależnie od miejsca. Tyle z niego korzystam.
W aplikacji pojawia się adnotacja: „Wysłano do: pionowe wideo z grafiką z Blendera” — dokładna nazwa istniejącej sesji. Przechodzę na drugą stronę, odszukuję identyczny tytuł, klikam i widzę, że sesja właśnie pracuje. W praktyce rozmawiam z lokalnym Claude Code przez telefon.
Dlaczego nowe sesje zakłada się ręcznie
I tu ważne zastrzeżenie: opisany sposób działa z sesjami, które już istnieją. Jeśli spróbujesz poprosić Dueta słowami o utworzenie nowej, nic z tego nie wyjdzie — trzeba to zrobić ręcznie w aplikacji. Klikam przycisk, wybieram „Nowa sesja” i widzę listę moich komputerów. Mogę ją uruchomić na Macu Mini stojącym za mną albo na MacBooku, wskazując folder Dokumenty. Potem piszę pierwszą wiadomość — na przykład „Będziemy montować wideo” — i sesja startuje na wybranym sprzęcie. Gdy połączenie się zestawi, pojawia się zielona kropka i komunikat „Gotowy, gdy będziesz”. W zakładce Claude Code widać teraz, że na tym komputerze powstała nowa sesja — wrócę do niej w domu. Właśnie dlatego warto trzymać maszynę włączoną: zawsze można dodać nowy wątek albo porozmawiać z istniejącymi.
Wracam do montażu: otwieram rozmowę i zadanie jest już skończone. Nowa wersja wylądowała w chmurze, otwieram link i sprawdzam efekt. Wcześniej klip zaczynał się inaczej — a tak wygląda po poprawce, którą zrobiłem z telefonu przez Claude Code na moim komputerze. Jedyne, co zrobiłem, to rozmowa z Duetem. Tak właśnie montuję teraz wideo.
Budowa aplikacji i wdrożenie na produkcję z telefonu
Trzeci powód: to najlepszy sposób na tworzenie aplikacji prosto z telefonu.
— Hej, pracowaliśmy nad aplikacją Agent Native, czyli agentnative.inc. Chcę dodać alternatywny styl: przełącznik na górze ekranu, który przekształca serwis w estetykę zbliżoną do strony Anthropic. Zaktualizuj aplikację i wypuść zmiany na produkcję.
Piszę to w zwykłym czacie i doprecyzowuję: „Zrób to na MacBooku Pro, mam tam uruchomioną sesję”. Duet pyta o zgodę — „Claude chce wysłać wiadomość do jednej z twoich sesji Claude Code lub zadań cowork” — a poniżej widzę nazwę: agentnative.inc. Wiem, że to sesja na moim komputerze, więc klikam „Zezwól”. Pojawia się Face ID — ciekawy detal. Od tego momentu zadanie pracuje w Claude Code; widzę całą sesję i czekam na koniec, po którym zmiany powinny trafić na produkcję.
Sprawdzam efekt: czy Claude Code na domowym MacBooku już skończył? Przewijam i mam działający link. Okazuje się, że w górnym pasku dorobił się ukrytego przełącznika. Serwis działa na produkcji, naciskam przycisk — i gotowe: aplikacja dostała tryb jasny. Naprawdę fajna rzecz.
(Informacja dodatkowa: „vibe coding” to potoczne określenie programowania, w którym nie piszesz kodu samodzielnie — opisujesz zadanie językiem naturalnym, a agent generuje i modyfikuje kod.)
Można więc programować w tym stylu z telefonu, mając pod spodem Claude Code na własnej maszynie. Większość ludzi trzyma kod lokalnie na komputerze — teraz wystarczy telefon i włączony laptop.
Sterowanie komputerem z telefonu
Czwarty powód: sterowanie komputerem — znane jako „computer use” — jest dostępne również z telefonu. W Claude Code od dawna można oddać agentowi pełną kontrolę nad maszyną. Prosty przykład: „Wejdź do Descript, zrób szybko zrzut ekranu i pokaż mi, jak to wygląda”. I proszę — zrzut gotowy; agent klika po interfejsie i obsługuje aplikacje jak człowiek przy myszce.
(Informacja dodatkowa: Descript to popularny edytor wideo i audio, w którym montaż prowadzi się przez edycję transkrypcji nagrania.)
Muszę być szczery: ta wersja nie jest tak dobra jak sterowanie komputerem w Claude Code czy Codexie — i nawet się nie umywa. Natomiast sama możliwość uruchomienia z telefonu sesji, która przejmuje kontrolę nad twoją maszyną, jest potężna. Każesz, agent obsługuje interfejs — i dopóki komputer jest włączony, masz do niego pełny dostęp.
Amphetamine, czyli jak nie dać Macowi zasnąć
Krótka praktyczna wskazówka dla tych, którzy chcą utrzymać sprzęt włączony: aplikacja Amphetamine. To mały, całkowicie darmowy program z App Store, który nie pozwala laptopowi zasnąć, dopóki trwa sesja. Instaluję, tworzę sesję „na czas nieokreślony” — i dopóki maszyna jest podłączona do zasilania, wszystko gra. Mój laptop pracuje całą dobę, więc w każdej chwili mam dostęp do MacBooka Pro M4 z 48 GB pamięci. Mieć taką maszynę w zasięgu ręki, gdziekolwiek jestem, to niesamowity komfort.
Rozmowa głosowa z Claude Code
I piąty, ostatni powód: prawdziwa rozmowa głosowa z Claude Code. Wchodzę w aplikacji do głównej sesji i naciskam „Rozmawiaj”.
— Hej, znasz sesję, w której montowaliśmy wideo? Zrób jeszcze jedną wersję z delikatną muzyką w tle, proszę. Da radę? To jedna z moich istniejących sesji Claude Code. — Robi się. Zaraz to uruchomię. Zatwierdzisz mi to na miejscu?
Klikam „zatwierdź”. — Wersja z delikatną muzyką w tle już jedzie. Nie widzę stąd postępu, więc wypatruj nowego linku na ekranie.
I to jest nowa jakość: rozmawiam z agentem głosem, a on rozdziela zadania między sesje. Po zakończeniu „telefonu” cała konwersacja zapisuje się w aplikacji; widzę adnotację „Wysłano do: pionowe wideo z grafiką z Blendera”. Po przejściu do Claude Code potwierdzam, że wątek faktycznie pracuje. Czas rzeczywisty, głos, wiele sesji na moim komputerze — naprawdę, naprawdę fajne.
Co dalej: V2, czyli „GitHub dla montażu wideo”
Zamierzam pogłębić temat i wycisnąć z tej aktualizacji jak najwięcej — na pewno nagram o tym osobne wideo, więc subskrybujcie kanał. A przy okazji: projekt, o którym wspominałem, nazywa się V2 i działa jak GitHub dla montażu wideo. Pozwala tworzyć wersje klipu i zapisywać je w chmurze. Pracuję nad nim z zespołem i dogaduję się z dostawcami chmury, żeby narzędzie było darmowe dla wszystkich — kod upublicznimy za dwa tygodnie. Możecie zapisać się na v2.video. Wkrótce pojawi się tam wiele zmian, a ja będę was trzymać w ryzach… to znaczy: na bieżąco. Dziękuję za obejrzenie — do zobaczenia w następnym materiale.