O czym jest ten film
- Autor dostał przedpremierowy dostęp do mobilnej aplikacji agenta Hermes; szersza premiera „bardzo wkrótce”, aplikacja ma być całkowicie darmowa.
- Aplikacja nie uruchamia osobnych botów na telefonie — łączy się z Hermesem na komputerze użytkownika i przejmuje jego agentów (możliwe też przez prywatną sieć Tailscale).
- Kluczowa przewaga nad Grokbotem, Claude Duet i ChatGPT Dots: jeden agent może prowadzić wiele osobnych sesji, a nie jeden główny wątek.
- Z telefonu konfiguruje się agentów bardzo dogłębnie: podmiana modelu (xAI, Grok, Claude, Anthropic…), umiejętności, wtyczki, MCP, projekty, tablica Kanban, mapa pamięci.
- Autor pracuje na dwóch agentach: głównym Hermesie (GPT‑6.1 Soul) oraz DeepSeeku Flash na dwóch DGX Sparkach — czyli lokalnie i bez limitów.
- Hermes jest — według autora — jedyną aplikacją agentową obsługującą modele lokalne; argument dla przekonanych, że „lokalna przyszłość” jest nieunikniona.
- Najmocniejsza strona: zdalne zarządzanie sprzętem. Z telefonu agent zainstalował mu wszystkie aplikacje na nowym MacBooku Pro i dodatek do World of Warcraft na komputerze z RTX 5090 — bez nadzoru.
- Dowolność wyboru modelu rozwiązuje problem limitów użycia (np. Claude Haiku daje niemal nieograniczone wykorzystanie).
- Kiedy autor zostaje przy konkurencji: Grockbot do poważnej pracy koncepcyjnej (m.in. dzięki komputerowi w chmurze), a Claude Duet do kodowania (modele Claude plus integracja z Claude Code).
- Przeskakiwanie między agentami to wybór, nie konieczność — jednym narzędziem da się obsłużyć wszystko; na końcu promocja Vibe Coding Academy i bootcampu Hermesa.
10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania
1.Jeden agent, wiele równoległych sesji
Na czym polega: Hermes jako jedyny (na tle Grokbota, Claude Duet i ChatGPT Dots) pozwala rozmawiać z jednym botem w wielu osobnych wątkach, zamiast spychać wszystko do jednego czatu.
Jak stosować: przyjmijcie zasadę „jedno zadanie — jedna sesja”. Pomysł na tweeta, na film, na funkcję produktu trafia każdy do osobnej sesji tego samego agenta, więc konteksty się nie mieszają.
Na co uważać: sesje mnożą się błyskawicznie (sam autor ma ich ponad sto) — bez higieny nazywania i zamykania starych wątków szybko pogubicie się we własnej liście.
2.Telefon jako pilot do własnych komputerów
Na czym polega: aplikacja mobilna to nie osobny Hermes na telefonie — podłącza się do Hermes na desktopie i operuje dokładnie tymi agentami, którzy działają na waszym sprzęcie.
Jak stosować: zlecajcie z drogi zadania na konkretne maszyny: „zrób to na komputerze do gier”, „skonfiguruj tamto na laptopie”. Agent wykona je na sprzęcie, a wy zobaczycie w telefonie każdy krok.
Na co uważać: agent działa na waszych komputerach z realnymi uprawnieniami — warto wiedzieć, które maszyny są podpięte i co dokładnie wolno mu robić.
3.Modele lokalne w kieszeni
Na czym polega: Hermes obsługuje modele działające na własnym sprzęcie (u autora: DeepSeek Flash na dwóch DGX Sparkach), czego nie oferuje żadna inna aplikacja agentowa.
Jak stosować: proste, powtarzalne zadania kierujcie na model lokalny — pracuje bez limitów i bez kosztów chmury. Trudniejsze zostawcie modelom chmurowym.
Na co uważać: lokalny model bywa słabszy od czołówki chmurowej — przetestujcie podział zadań, zanim przeniesiecie na lokalny sprzęt całą pracę.
4.Nowy sprzęt konfigurowany z drogi
Na czym polega: autor kazał agentowi z telefonu zainstalować na nowym MacBooku Pro wszystkie aplikacje agentowe ze swojego Mac Studio — po powrocie do domu wszystko było gotowe.
Jak stosować: przy zakupie nowego komputera zróbcie na starym spis potrzebnych aplikacji i zlećcie instalację agentowi jeszcze w drodze ze sklepu.
Na co uważać: instalacja przebiega bez waszej obecności — trzymajcie kopię zapasową i pilnujcie, skąd agent pobiera oprogramowanie.
5.Nowy model przetestowany w minutę
Na czym polega: model agenta podmienia się w aplikacji w kilka sekund, także tuż po premierze — bez czekania na aktualizacje po stronie dostawcy.
Jak stosować: gdy wychodzi nowy model, przełączcie jednego agenta i sprawdźcie na własnych zadaniach, jak sobie radzi, zanim zdecydujecie się na szersze wdrożenie.
Na co uważać: po zmianie modelu ten sam kontekst może być interpretowany inaczej — ważne rozmowy zaczynajcie w świeżej sesji.
6.Model dopasowany do limitów użycia
Na czym polega: w Hermesie wybór modelu należy do użytkownika, więc problem „za małych limitów” znika — można np. przypiąć Claude Haiku i korzystać niemal bez ograniczeń.
Jak stosować: do zadań masowych i prostych przypinajcie tańszy model o dużych limitach, do trudniejszych droższy — w ramach tego samego agenta.
Na co uważać: tańszy model odpuszcza przy skomplikowanych zadaniach; oszczędność na limicie nie może iść w parze ze spadkiem jakości tam, gdzie naprawdę liczy się wynik.
7.Pomysły wyłapane w ruchu nie giną
Na czym polega: format wielu sesji idealnie pasuje do pracy poza biurkiem — każda świega myśl trafia do własnego wątku. W Grokbotie pięć pomysłów w jednym czacie potrafiło zbić bota z tropu.
Jak stosować: prowadźcie sesje tematyczne (newsletter, film, rozwój produktu) i wrzucajcie pomysł od razu do właściwego wątku, zanim ucieknie.
Na co uważać: pomysł zapisany bez ani słowa kontekstu będzie za tydzień nieczytelny — dopiszcie jedno zdanie wyjaśnienia już przy wysyłaniu.
8.Mniej klikania „zezwól”
Na czym polega: Hermes najmniej spośród agentów pyta o pozwolenia przy przechodzeniu między komputerami, instalowaniu i przenoszeniu rzeczy — po prostu wykonuje polecenie.
Jak stosować: operacje na zaufanym sprzęcie (instalacja dodatku do gry, konfiguracja aplikacji) spokojnie zlecajcie bez nadzoru.
Na co uważać: mniej pytań to większe ryzyko. Przy operacjach destrukcyjnych — usuwaniu plików, przenoszeniu danych — nadzór jednak się przydaje.
9.Podział ról między agentami
Na czym polega: autor rozdziela pracę: poważna praca koncepcyjna — Grockbot (m.in. dzięki komputerowi w chmurze i przekazywaniu zadań między botami); kodowanie — Claude Duet (modele Claude plus wgląd w sesje Claude Code); szybkie zadania i administracja sprzętem — Hermes.
Jak stosować: przypiszcie każdemu typowi zadania jedno domyślne narzędzie i trzymajcie się tego podziału — kończy się zastanawianie, „gdzie to robiłem”.
Na co uważać: różne narzędzia to różne miejsca przechowywania kontekstu — ustalcie jedną, wspólną bazę wiedzy, żeby nic nie utknęło w silosach.
10.Jedno narzędzie do wszystkiego wystarczy
Na czym polega: żonglowanie agentami to kwestia gustu, nie konieczność. Hermes pokrywa większość scenariuszy, więc można nim obsłużyć całą pracę.
Jak stosować: zacznijcie od jednej aplikacji i dokładajcie kolejne dopiero wtedy, gdy poczujecie konkretny, powtarzalny zawód.
Na co uważać: wygoda jednego środowiska łatwo zamienia się w zależność od jednego dostawcy — miejcie choć zarys planu B.
Redakcyjne tłumaczenie
Wstęp: przedpremierowy dostęp
Dostałem ekskluzywny, przedpremierowy dostęp do mobilnej aplikacji Hermesa — i jestem naprawdę pod wrażeniem. Ta apka potrafi rzeczy, na które żaden inny agent AI nie ma sposobu. W tym materiale pokażę ją w całości: co ją wyróżnia i czy powinna u was zastąpić dotychczasowe narzędzia. Czy warto odłożyć Grockbota i pozostałych agentów? Wyjaśnię też, gdzie mobilny Hermes sytuuje się w moim całym zestawie.
Najpierw krótki przewodnik po interfejsie i funkcjach, a potem opowiem, jak sam z aplikacji korzystam, co mi się podoba i które dotychczasowe fragmenty moich procesów przejęła.
(Informacja dodatkowa: Hermes to platforma do uruchamiania agentów AI na komputerze użytkownika; aplikacja mobilna stanowi jej telefoniczne przedłużenie.)
Dwaj główni bohaterowie
Po wejściu do aplikacji widzicie listę wszystkich swoich agentów. Ja nie trzymam ich tu dziesiątek — w praktyce pracuję na dwóch profilach.
Pierwszy to mój główny agent Hermes, oparty na modelu GPT‑6.1 Soul; limit użycia w tym planie jest wręcz absurdalnie hojny. Drugi to DeepSeek — agent na modelu DeepSeek 4.1 Flash, uruchomionym na moich dwóch DGX Sparkach (Informacja dodatkowa: DGX Spark to kompaktowy komputer NVIDII do lokalnego uruchamiania modeli AI). Dzięki temu drugi agent pracuje u mnie zupełnie bez ograniczeń. Zasada jest prosta: trudniejsze zadania kieruję do Hermesa, prostsze do DeepSeeka, bo lokalny model mogę wykorzystywać do woli.
A jeśli, tak jak ja, uważacie, że przyszłość należy do modeli lokalnych — że prędzej czy później każdy będzie trzymał agentów na własnym sprzęcie — to Hermes jest dziś jedyną sensowną drogą. Modelu lokalnego nie podłączycie ani do Grokbota, ani do Claude, ani do Dots. Dlatego właśnie trzymam tu swojego DeepSeeka.
Sesje zamiast jednego wątku
Dobra, dwóch agentów widać na liście — ale co jeszcze odróżnia tę aplikację od konkurencji? Choćby zarządzanie sesjami, które jest tu banalnie proste. Grockbot tego nie ma, Claude Duet nie ma, ChatGPT Dots nie ma. Tam na agenta przypada jeden główny wątek. W Grokbotie można odpalić kilku botów, ale jeżeli chcecie porozmawiać z jednym z nich o kilku różnych sprawach — lepiej od razu o tym zapomnieć.
W Hermesie jeden agent prowadzi wiele sesji. Mam wątek, w którym pracuję nad newsletterem, mam kolejne sto trzydzieści innych, osobną sesję, w której agent instaluje aplikację na moim iPhone’ie. Porządek we wszystkim, z poziomu telefonu.
Konfiguracja agenta aż do dna
Po kliknięciu odpowiedniego przycisku wchodzicie w ustawienia każdego agenta z osobna — i to jest konfiguracja naprawdę głęboka. Model podmienicie w dwa kliknięcia: najpierw ulubione, a po otwarciu pełnej listy — dosłownie każdy, jaki zechcecie. xAI, Grok, Claude, Anthropic — wszystko stoi na liście. Zarządzacie też umiejętnościami (włączacie i wyłączacie, które mają działać), wtyczkami, serwerami MCP i projektami, nad którymi agent pracuje.
Z telefonu ogarniecie nawet tablicę Kanban. Sam korzystam z niej rzadziej, ale jeśli Kanban jest waszym chlebem powszednim, macie pełną kontrolę również w podróży. Jest też podgląd mapy pamięci — widać, jak wszystkie wspomnienia agenta łączą się ze sobą. Robi wrażenie.
Nie znam innego agenta, w którym dałoby się tak podmieniać modele, i uwielbiam mieć to pod ręką. Wychodzi nowy model — na przykład Fable 5.2 — i już po chwili wiem, jak moi agenci sobie z nim radzą: przełączam i od razu rozmawiam.
Nowego agenta stworzycie równie łatwo. Klikacie plus, wybieracie model, ustawiacie jego „duszę” (soul, czyli konfigurację osobowości), nazwę i całą resztę. Do tego pełne ustawienia aplikacji.
Czaty i połączenie z komputerem
Same rozmowy z agentami też są dopracowane. W oknie czatu widać każde wywołane narzędzie, każdy krok, każde polecenie wykonywane na komputerze. Po sesji dostajecie czytelne podsumowanie: nad czym agent pracował, co zrobił i ile mu to zajęło.
I co najważniejsze — aplikacja łączy się z desktopowym Hermesem. Jeśli na którymś komputerze trzymacie agentów w Hermesie, aplikacja po prostu wciąga ich do telefonu. To nie jest osobny Hermes z osobnymi botami działającymi na telefonie. Telefon podłącza się do komputera i operuje na tych samych agentach, którzy siedzą na waszym sprzęcie. Możecie nimi sterować, zlecać im zadania na komputerze, każeć im działać po całej sieci Tailscale (prywatnej sieci spinającej wasze urządzenia) — po prostu rządzić swoim parkiem maszyn z kieszeni.
Po co komu Hermes, skoro są inne agenci?
Skoro istnieją Grockbot, ChatGPT czy Claude — kiedy warto sięgać właśnie po tę aplikację? Mam na to kilka powodów.
Powód pierwszy: praca w ruchu
Po pierwsze, aplikacja idealnie pasuje do tego, jak używam agentów poza domem. W drodze nie wykonuję głębokiej pracy — za to bez przerwy łapię pomysły. Nowy koncept do newslettera. Prośba: „zainstaluj mi ten dodatek do World of Warcraft”. Albo: „zmień mi tamto na komputerze do gier”. Wiele drobnych, wzajemnie niezależnych spraw — i dokładnie taki tryb pracy pasuje do hermesowego podziału na sesje. Jeden profil, wiele wątków: agent może robić kilka rzeczy naraz.
W Grokbotie takiego wielozadaniowania nie znajdziecie — kilka botów tak, ale każdy z jednym wątkiem. Jak mam pięć pomysłów dla mojego agenta pełniącego rolę szefa sztabu, muszę je wklepać do jednego czatu, a to potrafi zbić bota z tropu. W Hermesie wygląda to inaczej: idę sobie po mieście, wpada mi pomysł na tweeta — nowa sesja, wpisuję. Pomysł na film — kolejna sesja. Pomysł na funkcję do budowanej aplikacji — następna. Czysto i bez mieszania wątków. Muse ma coś podobnego w postaci czatów bocznych, ale tam nie znajdziecie osobnych profili agentów. Hermes łączy zalety obu rozwiązań.
Powód drugi: lokalne modele w kieszeni
Po drugie — lokalne modele poza domem, o których już wspomniałem. Mój agent jest podpięty pod modele na DGX Sparkach. Jeśli wierzycie, tak jak ja, że lokalne agenty dopiero rozkręcą swój splitter — zapamiętajcie jedno: żadna inna aplikacja agentowa na świecie lokalnych agentów nie obsługuje. Hermes tak. Ktokolwiek ma w domu komputery do tego przeznaczone, potrzebuje Hermesa, bo innej drogi po prostu nie ma.
Powód trzeci: panowanie nad własnym sprzętem
Po trzecie — Hermes to moim zdaniem najlepszy agent do zarządzania lokalnym żelastwem. Chwilę temu mówiłem o modelach, ale z samym sprzętem jest równie dobrze.
Przykład: przed paroma dniami kupiłem nowego MacBooka Pro i chciałem przenieść na niego wszystkie moje aplikacje agentowe. Zagadałem do agenta — z telefonu, w drodze: „Wejdź na mojego nowego MacBooka Pro i zainstaluj wszystkie aplikacje agentów, które mam na tym Mac Studio”. Wcisnąłem enter, wróciłem po godzinie do domu, a na MacBooku czekało wszystko: Grockbot, ChatGPT, Claude — wszystkie programy, wersje mobilne i desktopowe, na miejscu. Przeskok między komputerami, instalowanie, konfigurowanie, przerzucanie plików — w tym Hermes nie ma sobie równych.
Druga historia — i tak, wiem, że wspomnę World of Warcraft drugi raz w jednym filmie, większego entuzjasty niż ja nie znajdziecie. Rozmawiałem ze znajomym, a ten mnie namawia: „musisz mieć ten dodatek do łowienia w WoW, WoW Forever, koniecznie”. Otwieram mobilnego Hermesa: „Wejdź na komputer z RTX 5090 i zainstaluj dodatek WoW Forever do łowienia”. Enter. Agent wchodzi na maszynę, przeszukuje mody, instaluje, odpala grę i sam się testuje.
Zauważyłem, że ze wszystkich agentów Hermes najmniej marudzi przy przechodzeniu między komputerami, instalowaniu, usuwaniu i przenoszeniu rzeczy — najrzadziej pyta o pozwolenia. Po prostu robi. Można mu zlecić coś ryzykownego i być niemal pewnym, że za chwilę usłyszy się: „gotowe”. Dlatego mobilnego Hermesa trzymam blisko.
Powód czwarty: dowolny model, czyli koniec z narzekaniem na limity
W każdym moim filmie o agentach — Grokbot, Claude, ChatGPT, nieważne który — ktoś pod spodem napisze: „no ale nie mówisz nic o limitach, te limity to dramat”. Jeśli chcecie mnie naprawdę wkurzyć, to właśnie znaleźliście sposób.
Otóż dobra wiadomość: w Hermesie używacie takiego modelu, jaki wam pasuje. Narzekacie na limity? Bierzecie Claude Haiku i macie praktycznie nieograniczone użycie. Waszym zdaniem Fable daje za mało? Proszę bardzo — wchodzicie w listę, wybieracie na przykład GPT Luna i korzystacie do woli. Dla wszystkich, którzy muszą mi w komentarzach pod każdym filmem wyliczać, że pakiety są za ciasne: Hermes rozwiązuje ten problem u samych podstaw, bo wybór należy do was.
Kiedy zostaję przy innych agentach
A kiedy odstawiam mobilnego Hermesa na bok i wracam do konkurencji?
Przede wszystkim przy poważnej pracy koncepcyjnej — tam moim głównym narzędziem nadal jest Grockbot. Kiedy coś buduję od podstaw i robię naprawdę ambitne rzeczy — na przykład wtyczkę do Omachi, którą potem chcę wysłać do sklepu i jeszcze skonfigurować — zostaję przy Grokbotie. Ma po prostu sporo dobrych rozwiązań. Największe z nich to komputer w chmurze: bot buduje i testuje wszystko u siebie, zanim wypróbujecie to na własnej maszynie. Do tego zgrabne przekazywanie zadań między botami i wymiana kontekstu.
Krótkie, jednorazowe polecenia, administrowanie komputerami, rzeczy wymagające mnóstwa potwierdzeń — tam, gdzie nie chce mi się klikać „zezwól” piętnaście razy z rzędu — Hermes nie ma sobie równych.
Gdy siadam do poważnego kodowania, sięgam po Claude Duet. To znakomite narzędzie, bo bazuje na modelach Claude — zdecydowanie najlepszych do programowania — a do tego ma bezpośrednią integrację z Claude Code. Klikacie komputer i widzicie wszystkie sesje Claude Code na wszystkich maszynach. W kodowaniu Claude Duet ma wyraźną przewagę.
Nie musicie żonglować agentami
Wiem, że częsty zarzut pod moimi filmami brzmi: „przełączanie się między dwudziestoma agentami to musi być mordęga”. Mam dobrą wiadomość: nikt was do niczego nie zmusza. Chcecie wszystko robić w Hermesie? Róbcie wszystko w Hermesie. Wolicie Grokbota, Duet, ChatGPT albo Dots do wszystkiego? Proszę bardzo. Ja po prostu lubię dopieszczać ustawienia, sprawdzać, co w czym jest najlepsze, i przeskakiwać między narzędziami. Wiem, że część z was bawi się tym tak samo — i to też jest w porządku. A jeśli komuś taka rotacja przeszkadza, wystarczy jedno narzędzie i również będzie dobrze.
Premiera i podsumowanie
Bardzo lubię mobilną aplikację Hermesa. Bardzo wkrótce trafi do szerszej dystrybucji — będzie dostępna dla każdego i zupełnie za darmo. Podłączacie ją do komputera, zaciąga wasze boty i gotowe. Jeśli korzystacie z Hermesa, polecam pobrać od razu: niczym nie ryzykujecie, a wygoda jest ogromna. Osobiście wolę ją od zwykłych wiadomości — iMessage odpada, bo tu ogarniam wszystkie sesje i zlecam sprawy bardziej złożone.
Zespół Hermes trzyma świetne tempo — nie mogę się doczekać, co pokaże dalej. Jeśli coś wam dał ten materiał, zostawcie łapkę w dół, zasubskrybujcie kanał i włączcie powiadomienia. W opisie znajdziecie link do Vibe Coding Academy — jest tam pełny bootcamp Hermesa; dołączacie i dostajecie natychmiastowy dostęp. Dziękuję, że oglądacie.