O czym jest ten film
- Jensen Huang, założyciel i szef Nvidii, złożył dymisję po ujawnieniu romansów — m.in. z chińską agentką wywiadowczą i z osobą z kadry zarządzającej. Akcje spółki mocno spadły.
- Autor przewiduje, że rada nadzorcza Nvidii wróci do Huanga, tak jak Apple wróciło do Steve’a Jobsa — bo od jego obecności zależy wartość dla akcjonariuszy.
- Google wydało Gemini 4 Carbon — być może najinteligentniejszy model na rynku, ale ze stylem komunikacji mało czytelnym w codziennej pracy; autor radzi używać go jako „drugiej opinii”.
- Grokbot 1.0 wyszedł z bety z naciskiem na pracę zespołową: agent dołącza do wideorozmów i Slacka, odpowiada na czacie spotkania i sam proponuje usprawnienia procesów.
- Kluczowa lekcja biznesowa odcinka: funkcje da się skopiować w pięć sekund, efekt sieciowy — nie. To ostatnia prawdziwa fosa w software.
- ChatGPT Wallet wprowadza płatności dokonywane przez agentów: po jednorazowym podaniu karty agent dostaje token (partnerstwo z Mastercard, Visa i American Express) i płaci wyłącznie za zgodą użytkownika.
- Handel prowadzony przez agentów ma stać się branżą wartą biliony dolarów — autor wskazuje to jako realny kierunek dla twórców produktów.
- Claude Duet trafia do wszystkich osób z listy oczekujących: jeden agent z podziałem na tematy i kanały, napędzany przez Claude Opus 5.5 i zorganizowany wokół listy zadań.
- Autor porównuje sytuację Nvidii do historii Steve’a Jobsa i zastanawia się, czy spadek kursu to okazja inwestycyjna raz na pokolenie.
- To pierwszy odcinek cyklu z przeglądem tygodnia w AI — mniejsze historie zbierane w jednym materiale, każda z konkretną wskazówką do działania.
10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania
1.Wizjoner-założyciel to aktyw, którego nie zastąpi nawet genialny zespół
Na czym polega: Teza autora: za naszych czasów działali tylko trzej założyciele-wizjonerzy takiego formatu — Steve Jobs, Elon Musk i Jensen Huang — firmy w praktyce byli tożsami z nimi. Wymiana takiej osoby na zarządcę, choćby najkompetentniejszego, obniża wartość spółki, a zadaniem rady nadzorczej jest tę wartość chronić.
Jak stosować: Oceniając spółki technologiczne — inwestycyjnie, jako pracownik czy partner — osobno oceniaj jakość produktów i ryzyko „kluczowej osoby”. Odejście założyciela-wizjonera to sygnał, by przyjrzeć się długoterminowej strategii, a nie tylko bieżącym wynikom.
Na co uważać: Produkty nie tracą jakości z dnia na dzień — Nvidia nadal ma sprzęt z najwyższej półki. Nie myl krótkoterminowej siły oferty z długoterminowym przywództwem strategicznym.
2.Kupowanie po spadkach to zakład o konkretnym scenariuszu
Na czym polega: Autor (z zastrzeżeniem, że to nie porada inwestycyjna) mówi wprost: jeśli wierzysz, że Huang wróci, spadek kursu to być może okazja raz na pokolenie. Jeśli nie wierzysz — kluczowe pytanie brzmi, czy konkurencja dogoni Nvidię bez niego.
Jak stosować: Przed decyzją spisz tezę jednym zdaniem (np. „Huang wraca w ciągu roku”) i ustal, co ją potwierdzi, a co obali. Bez własnego scenariusza każda decyzja w panice rynkowej jest tylko strzelaniem.
Na co uważać: Okoliczności sprawy mogą być niepełne — publicznie znana historia często ma drugie dno.
3.Inteligencja modelu to nie wszystko — o użyteczności decyduje styl rozmowy
Na czym polega: Gemini 4 Carbon bywa może najinteligentniejszym modelem, z jakim autor pracował, ale odpowiada jak kolega programista z zespołu, przez co teksty są mało czytelne. Do codziennej pracy wygrywa model trochę „głupszy”, ale piszący prościej.
Jak stosować: Główny narzędzie wybieraj również po czytelności odpowiedzi. Styl można kształtować promptami — wprost określaj rolę („wyjaśniaj mi jak prezesowi, nie jak drugiemu programiście”).
Na co uważać: Nie skreślaj błyskotliwego modelu tylko za styl komunikacji — jego siła może się przydać w innej roli, np. jako niezależne spojrzenie na problem.
4.Model oceniaj razem z narzędziem, w którym działa
Na czym polega: Najlepszy model w słabym środowisku agentowym (tzw. harness — zestaw narzędzi i interfejs, w którym model wykonuje zadania) przegrywa z nieco słabszym modelem w dobrym. Dlatego autor zostaje przy Opusie i Fable’u mimo wyższości intelektualnej Carbona.
Jak stosować: Nowe modele testuj tam, gdzie faktycznie będziesz pracować — w swoim IDE, terminalu, aplikacji. Ocena „na sucho”, w chacie producenta, bywa myląca.
Na co uważać: Narzędzia ewoluują szybko — wariant, który dziś przegrywa, za kilka tygodni może dorównać liderom. Weryfikuj oceny cyklicznie.
5.Wciągnij agenta do spotkań i kanałów zespołu
Na czym polega: Grokbot 1.0 dołącza do wideorozmów — każdy uczestnik może mu coś zlecić, a agent odpowiada na czacie spotkania i wykonuje polecenia. Działa też w Slacku obok ludzi i innych botów, a do tego sam proponuje usprawnienia procesów.
Jak stosować: Na najbliższym spotkaniu powierz agentowi ustalenia, podsumowania i drobne zadania w trakcie rozmowy. W zespole ustal wspólny kanał z botem i wypróbuj pracę, w której człowiek i agent mają te same wątki.
Na co uważać: Jeśli budujesz produkt do notatek ze spotkań, wielkie laboratoria AI właśnie wchodzą w Twoją niszę (Grokbot, nowe narzędzie spotkań Claude’a) — differentiate albo zmieniaj pozycję.
6.Efekt sieciowy to ostatnia prawdziwa fosa w software
Na czym polega: Funkcjonalność ktoś odtworzy w pięć sekund; sieci powiązań między użytkownikami — nie. Stąd popularność World of Warcraft od 20 lat i stąd nacisk Grokbota na adopcję całych zespołów: gdy pracuje w nim każdy, pojedynczej osobie trudno odejść.
Jak stosować: Projektując aplikację, od początku planuj funkcje zespołowe: wspólne kanały, dzieloną historię, boty różnych dostawców obok siebie. O każdej funkcji pytaj, czy sama buduje przewagę, czy tylko efektem sieciowym da się ją obronić.
Na co uważać: Efekt sieciowy musi wynikać z realnej wartości współpracy. Sztuczne zamykanie ludzi w systemie bez wartości indywidualnej kończy się ich odejściem.
7.Płatności agentowe oparte na tokenach, nie numerach kart
Na czym polega: W ChatGPT Wallet podajesz kartę raz; dzięki partnerstwu OpenAI z Mastercard, Visa i American Express agent otrzymuje token — cyfrowy zastępnik numeru — i nim płaci, zawsze za Twoją zgodą. Numer karty nie krąży po sklepach, a Ty zachowujesz nagrody, ochronę i możliwość obciążenia zwrotnego.
Jak stosować: Gdy funkcja trafi do Twojego planu, traktuj agenta jak upoważnionego płatnika: ustalaj limity, przeglądaj zgody, korzystaj z karty z pełną ochroną. Budując własne produkty, przenoś ten wzorzec — tokenizacja zamiast przekazywania danych karty.
Na co uważać: Nawet przy tokenie agent wydaje Twoje pieniądze. Bezwzględnie pilnuj momentów, w których udzielasz zgody na transakcję.
8.Buduj narzędzia dla agentów, które będą kupować
Na czym polega: Zdaniem autora handel prowadzony przez agentów to przyszła branża wielobilionowa — za rok agenty mogą wydawać więcej niż ludzie. X Money w Grokboicie i rozwiązania Claude’a oparte na Stripe to pierwsze ruchy; otwarta pozostaje kwestia toru płatniczego — zastępniki kart czy krypto.
Jak stosować: Jeśli szukasz niszy produktowej, ułatwiaj agentom kupowanie, porównywanie i rozliczanie — od procesu zakupowego po rozrachunki między botami. Testuj kilka torów płatniczych równolegle, nie tylko jeden.
Na co uważać: Kryptowaluty to „pieniądz programowalny”, naturalny dla maszyn, ale użytkownicy mu nie ufają, a regulacje są niepewne. Nie stawiaj całego biznesu na jeden wariant.
9.Organizuj pracę z agentem wokół listy zadań
Na czym polega: Claude Duet spina wszystko w jedną listę zadań: każda czynność agenta na niej ląduje, użytkownik dodaje własne pozycje i po kolei je domyka, a rozmowa jest uporządkowana w tematach i kanałach. Pod maską — Claude Opus 5.5.
Jak stosować: Zapisz się na dostęp i wypróbuj Duet, a jego wzorzec przenieś na własny sposób pracy: zadanie agenta jako pozycja na liście, każdy temat w osobnym kanale. To ułatwia kontrolę i domykanie spraw.
Na co uważać: Preferencje interfejsowe są indywidualne — Duet nie musi zastąpić Twojego dotychczasowego agenta. Testuj równolegle, bez nagłej migracji.
10.Czytaj newsy o AI z pytaniem „co z tego dla mnie”
Na czym polega: Autor kończy każdą historię wskazówką działania — zamiast biernego konsumowania doniesień. To odróżnia użyteczne śledzenie branży od nieskończonego scrollowania.
Jak stosować: Po każdej ważnej informacji sprawdź trzy tropy: czy to zmienia moje narzędzia, czy zmienia produkt, który buduję, czy zmienia ryzyka albo okazje. Jeśli nic — odpuść temat.
Na co uważać: W gorących tygodniach emocje wyprzedzają fakty. Przed większymi decyzjami (inwestycyjnymi, produktowymi) czekaj na potwierdzenie szczegółów.
Redakcyjne tłumaczenie
Wstęp
To był być może najbardziej gęsty tydzień w historii doniesień ze świata sztucznej inteligencji. Chcę Cię wprowadzić we wszystkie najważniejsze historie — i do każdej dorzucić konkretne wskazówki, żebyś ten moment wykorzystał, a nie tylko o nim przeczytał.
Nvidia: dymisja Jensena Huanga
Zacznijmy od wydarzenia, które nie ma sobie równych — Jensen Huang złożył dymisję. Wyszło na jaw, że miał romansy z kilkoma osobami, w tym — co najcięższe — z chińską agentką wywiadowczą. Historia nabrała jeszcze większego rozpędu, gdy okazało się, że romansował również z osobą z kadry zarządzającej. Wkrótce potem odszedł i to w zasadzie koniec Jensena w Nvidii.
Akcje spółki lecą w dół od momentu, gdy sprawa się wydało — i nie bez powodu. Huang był jej założycielem, wizjonerem i dyrektorem generalnym. Moim zdaniem za naszych czasów było tylko trzech założycieli-wizjonerów takiego formatu, ludzi, którzy de facto są swoją firmą: Steve Jobs, Elon Musk i Jensen Huang. To oni te firmy stworzyli i to ich wizja uczyniła je wielkimi. Wymiana wizjonera-założyciela na kogoś innego nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem — choć w Nvidii pracują same geniusze. Znam tam wielu ludzi i to jedne z najbardziej kompetentnych osób, jakie znam, a firma jest znakomita. Ale to nie to samo.
Dlatego mocno wierzę, że prędzej czy później Nvidia go spowrotem ściągnie — dokładnie tak, jak Apple zrobiło to ze Steve’em Jobsem. Kiedyś go wyrzucono po konflikcie z jednym z zarządzających i wtedy wzięto stronę tamtego. W końcu jednak Jobsa przywrócono, bo wszyscy wiedzieli, że bez niego Apple jest niczym. (Informacja dodatkowa: Jobs odszedł z Apple w 1985 roku po sporze z zarządem; wrócił w 1997 roku i poprowadził firmę do jej największych sukcesów.) Wierzę, że Nvidia powtórzy ten scenariusz.
Czy uważam, że bez Jensena Nvidia nie ma nic? Nie. Huang zbudował niesamowitą firmę, która jest sercem całej AI — gdyby nie Nvidia, Ameryka nie byłaby liderem w sztucznej inteligencji. Spółka przetrwa bez niego, bo przez ostatnie 30 lat powstała tu organizacja i produkt klasy światowej. Mimo to nie da się poważnie udowodnić, że dla akcjonariuszy lepiej, by Jensena w firmie nie było — a przecież zadaniem rady nadzorczej jest właśnie podnoszenie wartości dla akcjonariuszy.
Tak, Jensen popełnił błędy. Nie będę ich oceniał — wszyscy wiedzą, że romansowanie jest moralnie naganne. Ale trudno o rzetelny argument, że pozbycie się Huanga służy wartości spółki. Założę się, że gdyby dziś przeprowadzono głosowanie, przytłaczająca większość akcjonariuszy opowiedziałaby się za tym, by Jensen pozostał. Pewnie dzieją się za kulisami rzeczy, o których nie mamy pojęcia — może ta historia ma jeszcze drugie dno. Ale ostatecznie to właśnie rada odpowiada za wartość spółki. A gdy wrzawa nieco przycichnie i przyjrzymy się szachownicy, zobaczymy, że z Jensenem w rozstawieniu szanse Nvidii na wygraną są wyraźnie większe.
Dodam jeszcze jedno. Gdyby z jakiegoś szalonego powodu do niego nie wrócili — na przykład gdyby Jensen założył nową firmę, a co bardziej niedorzeczne, Elon ściągnąłby go do SpaceX — to byłby widok nie z tego świata. Elon i Jensen w jednym zespole? To jakby LeBron i Dwyane Wade połączyli siły u szczytu formy. (Informacja dodatkowa: LeBron James i Dwyane Wade, gwiazdy NBA, w latach 2010–2014 grali razem w Miami Heat, tworząc jeden z najsłynniejszych duetów w historii koszykówki.) Ale rada nadzorcza Nvidii prędzej czy później dojdzie do rozsądku — jej członkowie wiedzą o sytuacji znacznie więcej ode mnie. Z zewnątrz widać jednak wyraźnie, że Jensen to Nvidia, i bardzo chciałbym, żeby go przywrócili.
Tak czy inaczej produkty Nvidii są znakomite, najlepsze w swojej klasie. Mam teraz biuro pełne komputerów DGX Spark i kart RTX 590. (Informacja dodatkowa: DGX Spark to stacjonarne stacje robocze Nvidii do pracy z AI, a RTX 590 — jej najmocniejsze karty graficzne.) Nvidia poradzi sobie w każdym scenariuszu, ale wyraźnie czuć tu klimat historii ze Steve’em Jobsem.
Czy warto kupować akcje po spadkach? Nie udzielam porad inwestycyjnych, ale jeśli wierzysz, że Jensen wróci, to prawdopodobnie okazja raz na pokolenie, by kupić w dołku. Jeśli sądzisz, że nie wróci — pozostaje pytanie, czy konkurencja dogoni Nvidię bez niego przy sterach. To już Twoja ocena.
Gemini 4 Carbon: może najinteligentniejszy model świata — ale nie do codziennej pracy
Kolejna wielka premiera: Gemini 4 Carbon, nowy flagowy model Google z absolutnej czołówki (tzw. frontier model, czyli system o najwyższych obecnie możliwościach). Miałem wcześniejszy dostęp i korzystam z niego od dłuższego czasu. Nie nagrałem o nim osobnego materiału — osobne filmy robię tylko o modelach, których używam na co dzień i które naprawdę mnie wciągają. Carbon do nich nie należy.
Ale powiedzmy szczerze: Gemini 4 Carbon może być najinteligentniejszym modelem, z jakim pracowałem. Możliwe, że inteligentniejszym niż Fable 5.2. Wychodzi z naprawdę świeżymi, znakomitymi pomysłami do produktów, nad którymi siedzę. Jest jednak problem: nie podoba mi się sposób, w jaki ten model ze mną rozmawia. Jest nadzwyczajny intelektem — i odzywa się do mnie tak, jakbym był równie biegły. Uwierzcie, nie jestem.
Widać to na projekcie, który właśnie buduję: model zaczyna opowiadać o zmiennych w kodzie i podobnych detalach. Tak, jestem programistą, ale we współpracy z AI doszedłem do punktu, w którym nie trzeba traktować mnie jak drugiego developera w pokoju. Mów do mnie jak do prezesa firmy. Carbon rozmawia z Tobą, jakby był kolejnym programistą w zespole — i po prostu tego nie lubię. Odpowiedzi nie są tak czytelne jak w Claude Opus 5.5 czy Fable 5.2; wielokrotnie łapałem się na tym, że czytam i nic do mnie nie dociera. Efekt: model mnie nie oczarował.
Do tego Carbon dostępny jest w Antigravity — a to wciąż słabsze środowisko wykonawcze (tzw. harness: narzędzia i interfejs, w których model faktycznie działa jako agent) niż Codex czy Claude Code. Znam zespół stojący za Antigravity — to świetni ludzie i na pewno nadrabiają, wydają nowości szybciej niż kiedykolwiek. Po prostu jeszcze ich nie dogonili. Zważywszy opóźnienie w narzędziu i styl komunikacji — bo Carbon mówi jak robot — zostaję przy Opusie i Fable’u jako głównych narzędziach roboczych.
Ale nie umniejszajmy: intelekt tego modelu to poziom wyżej, być może najwyższy na rynku. Dlatego wykorzystuję go inaczej — jako drugą opinię. Otwieram gemini.google.com, wklejam problem i proszę o niezależne spojrzenie. W tej roli sprawdza się znakomicie, właśnie dzięki nowatorskim spostrzeżeniom. Głównym narzędziem być nie może — wyłącznie przez styl rozmowy.
Grokbot 1.0: agent przechodzi w tryb zespołowy
Trzecia historia: premiera Grokbota 1.0. Tak — Grokbot był dotąd w becie, a teraz opuścił ją z wersją 1.0. To dobra wiadomość, bo to znakomite środowisko agentowe, prawdopodobnie najlepsze dostępne obecnie. Wersja 1.0 opowiada się przede wszystkim jednym słowem: multiplayer, czyli praca wielu ludzi razem. W przyszłym tygodniu nagram o tym szczegółowy materiał — subskrybuj kanał i włącz powiadomienia. Z grubsza jednak:
Grokbot jest teraz znacznie lepiej dostrojony do pracy zespołowej — zbudowano go z myślą o ludziach współpracujących ze sobą. Możesz zaprosić go na wideorozmowy. Testowałem to (będzie w filmie za tydzień) i działa rewelacyjnie. Każdy uczestnik spotkania może się do niego zwrócić — „zrób to”, „znajdź tamto” — a agent odpowiada na czacie rozmowy i wykonuje polecenia. To naprawdę pomocne. Gdy sam pracowałem w korporacji, marzyłbym o czymś takim.
Jeśli prowadzisz firmę robiącą notatki ze spotkań, czas na lekkie zmartwienie: wielkie laboratoria AI wchodzą na Twoje podwórko. Grokbot już to robi, a Claude właśnie zapowiedział własne narzędzie do spotkań — i jest naprawdę dobre.
Poza tym Grokbot pracuje ramię w ramię z zespołem w Slacku: Twoi ludzie i Wasze boty mogą działać w tych samych kanałach, rozmawiać ze sobą i dzielić się zadaniami. Do tego agent stał się wyraźnie bardziej proaktywny — w ostatnich dniach sam zaczyna proponować, jak coś zrobić lepiej, jak naprawić i usprawnić procesy.
To wydanie jest skierowane raczej do świata korporacyjnego: do ludzi pracujących w zespołach, w których każdy ma własne boty. Nie jest pomyślane konkretnie dla pojedynczych użytkowników, choć i dla nich znajdzie się sporo — o tym za tydzień. I to ma sens z dwóch powodów. Po pierwsze, w klientach biznesowych jest znacznie więcej pieniędzy niż u konsumentów — to dla firm AI duża stawka. Po drugie — i to moja mocna teza — jedyną fosą, jaka została w software, jest efekt sieciowy (czyli trwała przewaga płynąca z tego, że użytkownicy są ze sobą powiązani). Skoro cały zespół pracuje z Grokbotem, pojedynczej osobie trudno odejść i korzystać z innego agenta. Efekt sieciowy to wszystko.
Jeśli budujesz własną aplikację, pomyśl, jak zrobić z niej narzędzie dla wielu osób naraz, jak wytworzyć efekt sieciowy. Bo jeśli Twoją jedyną przewagą są funkcje, ktoś je odtworzy w pięć sekund. Efektu sieciowego skopiować się nie da. Dlatego World of Warcraft od 20 lat jest najlepszą grą — bo grają w nią ludzie. Możesz zrobić lepszą grę, lepsze MMO, ale jeśli nikt w nią nie gra, to gra bez wartości. Twoją fosą są dziś relacje między użytkownikami — i dokładnie na tym chce zagrać Grokbot: żebyś Ty i cały Twój zespół w nim zasiedli. Zastanów się nad tym również przy własnym oprogramowaniu.
ChatGPT Wallet: agenty dostają portfel
Kolejny temat: portfel w ChatGPT — a szerszej: płatności dokonywane przez agentów, obszar, na który niebawem rzucą się wszyscy giganci. Z portfelem ChatGPT wpisujesz numer karty do aplikacji raz — i od tej pory Twój agent może nią płacić za zakupy, które mu zlecisz.
Rozwiązanie ciekawe, bo zaprojektowane pod kątem bezpieczeństwa. Agent nie wpisuje Twojego numeru w każdym sklepie. OpenAI zawarło partnerstwo z Mastercard, Visa i American Express, dzięki czemu po jednorazowym podaniu karty agent otrzymuje token — cyfrowy zastępnik numeru, którym może samodzielnie płacić. Numer karty nie krąży po stronach i nie ma ryzyka, że wycieknie. Poza tym agent nie wykona żadnej płatności bez Twojej zgody — nie wyda więc Twoich pieniędzy samowolnie. A skoro płatność docelowo przechodzi przez Twoją kartę, zachowujesz wszystko, co ona daje: nagrody i punkty, ochronę, możliwość obciążenia zwrotnego (tzw. chargeback). To przemyślany, bezpieczny sposób, by agenty handlowały.
X od Spacexa już zaatakował ten obszar z X Money — portfelem wbudowanym w Grokbota. Inni, jak Claude, korzystają z narzędzi Stripe, na przykład Link. To będzie przestrzeń warta uważnej obserwacji, bo handel prowadzony przez agentów (tzw. agentic commerce) stanie się branżą wartą biliony dolarów rocznie. I jest to kolejny obszar, pod który warto myśleć i budować: jak włączyć się w ten obieg? Jakie narzędzia ułatwić agentom kupowanie i wymianę? Czy będą to zastępniki kart, jak tu? Może. A może coś opartego na kryptowalutach? Również możliwe — krypto to pieniądz programowalny, wręcz stworzony dla agentów. Tyle że wielu ludzi boi się krypto, więc nie wiadomo, czy ruszy w tę stronę. Okazji jest mnóstwo: jeśli szukasz pomysłu na produkt albo sposobu zarabiania, ten kierunek jest godny uwagi.
To będzie najciekawsze pole do obserwacji w przyszłym roku, bo niemal na pewno za 12 miesięcy agenty będą wydawać więcej pieniędzy niż ludzie — a to oznacza mnóstwo do zarobienia dla twórców narzędzi handlu agentowego. Funkcja ma wkrótce trafić do wszystkich subskrybentów planu Pro — miejcie oko.
Claude Duet: agent zorganizowany wokół listy zadań
Ostatnia historia, i to duża: Claude Duet trafia do wszystkich. Każdy, kto zapisał się na listę oczekujących, właśnie otrzymuje dostęp. To agent, z którym w ostatnich dwóch tygodniach pracowało mi się wybitnie dobrze — mam o nim także osobny film na kanale.
Co mi się podoba? Rozmawiasz z jednym agentem, ale możesz podzielić pracę na tematy i kanały — bardzo poręczny sposób na utrzymanie porządku. A najlepiej, że napędza go najlepszy model świata: Claude Opus 5.5. Poza konstrukcjami open source, jak Hermes, żaden agent nie jest aż tak ściśle zintegrowany z Opusem — a to model najlepszy pod każdym względem.
I jeszcze rzecz, którą wyjątkowo cenię w tym interfejsie: wszystko zbudowano wokół listy zadań. Każda czynność agenta trafia na listę, dodajesz własne pozycje i po prostu schodzisz w dół, odhaczając kolejne punkty. Praca przez to jest bardzo uporządkowana. Grokbot pozostaje moim ulubionym agentem, ale interfejs Claude Duet podoba mi się odrobinę bardziej.
Jeśli jeszcze nie пробowaliście — zapiszcie się na listę oczekujących, właśnie obsługują wszyscy z niej. To znakomite narzędzie i zdecydowanie warto poświęcić czas, by sprawdzić, czy taki sposób pracy pasuje do Was.
Zakończenie: nowy format
To był mój pierwszy odcinek cyklu z wieściami tygodnia. Jeśli taki format pomaga, dajcie znać w komentarzach — chcecie więcej? W ciągu tygodnia zbiera się mnóstwo mniejszych historii, na które nie chce się robić osobnych filmów, ale zebrane w jednym materiale mogą być naprawdę użyteczne. Staram się, żeby to nie było bierne oglądanie newsów — żeby każdy temat kończył się konkretnym działaniem. Wiadomości możecie czytać gdzie indziej; ja chcę to robić ciekawiej i praktyczniej. Dajcie znać, czy taki kierunek Wam odpowiada. Jeśli czegoś się nauczyliście — zostawcie łapkę w górę. Jestem wdzięczny, że w piątkowy wieczór, kiedy to publikuję, poświęcacie mi swój czas. Uwielbiam rozmawiać o tych sprawach i dzielić się wiedzą. Dziękuję i do zobaczenia w następnym filmie.